misiekf'home » film

Zemsta emeryta

misiekf — Thu, 07 Jan 2010 12:03:57 +0000

Polska to taki kraj, gdzie świat mówi o pewnym filmie iż jest dosłownie zajebisty, to będzie trzeba jeszcze trochę poczekać.

Świat się jara Sherlock’iem Holmes’em, a nam jeszcze każą poczekać. Świat ( a bardziej dokładnie Wielka Brytania) jarała się Harrym Brownem we wrześniu ubiegłego roku, a my dopiero niedługo będziemy mieli możliwość go obejrzeć.

Harry Brown (Michael Caine) jest wdowcem, byłym żołnierzem. Pewnego dnia dowiaduje się dzięki agentce Frampton (Emily Mortimer) że jego przyjaciel został zamordowany i jak się pewnie domyślacie… postanawia się zemścić widząc bezsilność policji.

Michael Caine, a dokładnie sir Michael Caine to gwiazda dawnych czasów, która powraca (chyba mogę tak napisać) we spaniałej roli. Dość chyba dawno nie było filmu (z Wielkiej Brytanii) który by był tak dobry. Dobre zdjęcia ukazujące przemoc i bród wśród młodzieży na którą nic nie ma. Muzyka, którą promuje Chase & Status, czyli DrumAndBass co nie zdarza się często jeśli chodzi o film. No i oczywiście rola Harry’ego Brown’a która wgniata w ziemię.

Zapowiedź filmu.

Wideoklip promujący film

Cholercia. Ilekroć próbuję coś zrecenzować jakiś film bądź muzykę którą jaram się niesamowicie to brakuje mi słów. Normalnie kamień w wodę…

Ile waży koń trojański

misiekf — Fri, 01 May 2009 21:01:03 +0000

Co by było gdybyś pewnego sylwestra, a dokładnie z 1999 roku na 2000 pomyślała, a może raczej zażyczyła sobie, że chcesz być 12 lat młodsza, a następnego poranka obudziła się obok swojego byłego męża, którego nie znosisz, bez dziecka które kochasz i mężczyzny swojego życia, który jest Twoim drugim mężem, i był rok 1987, żyła Twoja babcia, był stan wojenny i co gorsza komuna, a na ziemi nie było osoby która by Ci uwierzyła w to co mówisz…
Zagmatwane jak cholera, ale Juliusz Machulski, człowiek który na komediach (a tych u Nas coraz więcej) trochę się zna stara się pokazać nam historię ala „Efekt Motyla”, gdzie cofniętym się jest w przeszłość i naprawiać chce się przyszłość. Nie wiem dlaczego ale przypomniał mi się na tą historię „Goodbye Lenin”.
Dużo się nie ma co rozpisywać – Zosia ma 40 lat, drugiego męża i pierwsze, jedyne dziecko z pierwszym mężem. 40 urodzin się nie obchodzi, bo to przekroczenie wieku, o którym kobieta nie chce mówić. Więc chce być 12 lat młodsza. Włala! Zosia cofa się do 1987 roku i próbuje nakręcić na nowo swoją przyszłość.
Osobiście strasznie podobał mi się wątek babci Zosi, która zmarła śmiercią tragiczną i którą Zosia spotyka ponownie… dzięki czemu babcia żyje i ma się dobrze… kto z nas tego by nie chciał.
Koniec słodzenia, czas na zjeby i pochwały…
Ja nie rozumiem jacy dźwiękowcy pracują przy polskich filmach, ale jak się kręci daleki plan, to się kręci plan bliski i składa obydwie ścieżki fonii, a nie dubbinguje w studiu. Koszmar, który nie dość że słychać to widać tak, że aż w oczy szczypie.
A do największych zalet zaliczę odwzorowanie 1987 roku. W paru kadrach wbił się jakieś graffiti, ale dosłownie na moment.
Banknoty, Kino Moskwa, Port Lotniczy Okęcie – ja nie wiem skąd oni wzięli obrazki z tamtych lat w tak dobrej jakości. Naprawdę wielki podziw dla scenografów.
Podsumowując… film na wieczorny seans we dwoje, trochę do pośmiania, trochę do wzruszenia…

Filmowo…

misiekf — Mon, 12 Mar 2007 07:41:02 +0000

Ostatnio sporo filmów oglądałem, więc czas je krótko, zwięźle podsumować.
pl. Zbawiciela – Zaskoczony jestem tym filmem, ale powiem jedno – arcydzieło prawdy. W pewnych momentach filmu siedziałem z rozwaloną gębą i ruszyć się nie mogłem. Wielki ukłon dla państwa Krauze.
Testosteron – Z zapowiedzi wynikało iż to będzie dobra komedia. Niestety, ale kolejna polska komedia bez potencjału. Zaskoczyłem się. Film bawi, śmieszy i jest prawdziwy w opiniach, stwierdzeniach. Zaskoczony bardzo tym filmem. Pozytywnie oczywiście.
Świadek Koronny – TVN zrobił film. Z gwiazdami film. Z dupy film. Nudny film. Zapowiedzi są chyba streszczeniem całego filmu. A mnie się wydaje, że film powstał po to aby przy okazji skręcić motyw z nowym serialem TVN. Nie polecam.
Ryś – śmieszne chwilami, a że tych chwil dużo, dużo za dużo to mniej śmieszny.
Job – Reklamowali ten film, że tak HAHA HIHI, że Szyc, że Włodarczyk, a tyle ich jakoby w ogóle nie było. Takie nie wiadomo co.
cdn…

Lato Miłości

misiekf — Mon, 30 Oct 2006 22:28:10 +0000

Jako że na związkach lesbijskich się nie znam, a co do filmów mam własny gust, film polecam lesbijkom – wbijam nóż w czułe miejsce -, a film jest bardzo dobry.
Niektórym polakom na obczyźnie się udaje.
Polecam.

Asterix i Wikingowie

misiekf — Fri, 22 Sep 2006 20:12:41 +0000

Jestem wielkim ulubieńcem filmów z Asterixem i Obelixem, więc nie mogłem przegapic tej pozycji.
Będę porównywał do starszych animacji, które prawdopodobnie znacie.
Film nie zaniża jak dla mnie poziomu humoru, ani jakości historii o przygodach dwóch galów.
Jest śmieszna (ogladąłem wersje angielską) i naprawdę ubawiłem się po pachy.
Animacja patrząc na sposób techniczny poszła do przodu – techniki 2D i 3D łączone i przeplatane ze sobą.
Na pewno będę wracać do tej pozycji. Polecam wszystkim w wieku od 8 do 88 lat

The Weather Man

misiekf — Thu, 20 Apr 2006 17:58:58 +0000

reżyseria: Gore Verbinski
scenariusz: Steve Conrad
obsada: Nicolas Cage, Michael Caine, Hope Davis…
gatunek: dramat
kraj: USA
rok produkcji: 2005
strona oficjalna:weathermanmovie.com
czas trwania: 101 min
premiera, dystrybutor: kino (USA): 28.10.2005, Paramount, kopii: 1510
kino (Polska): 10.03.2006, UIP, kopii: 20

Dave przepowiada pogodę.
Nie. Dave prezentuje pogodę, czyta z plansz. Pracuje w Chicagowskiej telewizji pięć razy w tygodniu, po około dwie godziny dziennie i zarabia na tym ok 1 mln dolarów rocznie. Niby ładnie gdyby nie fakt iż ma konkretnie przejebane.
Przepowiadając pogodę w stacji telewizyjnej ludzie go znają i pokazują mu to rzucając w Niego jedzeniem z Fast Foodów.
Dave ma rodzine, a raczej miał, córkę z nadwagą i syndromem „palca wielbłąda”, syna po odwyku od zioła do którego zaleca się miły Pan Opiekun Pedofil… i to nie wszystko…
Film uczy. film dowartościowuje może nie, ale ukazuje Nicolasa Cage’a w nowym świetle, bez broni (nie licząc łuku), bez cwaniakowatej twarzy, pokazuje niewiedzącym, że czasami naprawdę potrzeba wielu kompromisów i wyrzeczeń aby dojść i osiągnąć coś w życiu, a i przy tym być szczęśliwym.
„Dzień Dobry Ameryko!”