Pomiędzy dwoma światami – Beyond Two Souls

beyond-two-souls-logo

… bądź Beyond Dwie Dusze.
Nie lubię spolszczania tytułów.  A w tym tytule nie lubię też spolszczenia, gdy. Jako całej.
Małgorzata Socha jako Jodie i Robert Więckiewicz jako Nathan. Już „lepiej” wybrać nie można było. Lecz tłumaczy to zabieg marketingowy.

Lecz zacznijmy od początku.
Pan David Cage prawdopodobnie chciał być reżyserem, bo Beyond jak i Heavy Rain to zacieranie się granicy między filmem a grą. Nie raz miałem sytuację gdy bezmyślnie odkładałem pada na bok myśląc że teraz będzie cutscenka i nie wyrabiałem się z wyborem odpowiedzi.

W grze wcielamy się w postać Jodie Holmes. Młodszą, starszą. Przemierzamy z nią blisko 30 lat jej życia. Wybierając lepiej lub gorzej. Dzięki temu ujrzymy takie, bądź inne zakończenie, a jest ich z tego co naliczyłem 5, lecz koniec ze spoilerami.
Jodie a dar, przynajmniej tak mówi w większości swoich wypowiedzi. Tym darem jest Aiden, duch który towarzyszy jej od urodzenia, przez którego ma problemy z życiem. DPA przeprowadza na niej eksperymenty, a CIA używa okłamując.

Jodie Holmes to tak naprawdę Ellen Page, a u jej boku  Willem Dafoe, których po prostu uwielbiam.

Życie Jodie łatwe nie jest. Będąc cały czas w grze pojawia się więcej pytań. Skąd te wizje, duchy Aiden. Na szczęście na koniec otrzymujemy odpowiedzi.
Historii Jodie nie da się opowiedzieć w paru słowach.
Scenariusz gry jest pocięty nieliniowo jak tylko się da. Zaczynamy tak na prawdę na końcu, i przeskakujemy z początków życia i rozwoju Jodie, na późniejsze lata.

Gdy grając w Heavy Rain machałem padem jak głupi, bo większość komend właśnie opierała się na tym, tu jest tego mniej. Sterowanie odbywa się głównie na chodzeniu i wypatrywaniu małych, białych kulek które zdradzają możliwość interakcji.

Grafika pokazuje pełną moc Playstation3. Ten tytuł jest idealnym (oprócz GTA5) zamknięciem historii rozrywki jakim jest pska.

Swoją wersję Heavy Rain zakupiłem w edycji specjalnej.
Jako pudełko jest stellbook pomalowany z zewnątrz (amerykańska wersja ma grafiki w środku. Dodatkowo jest ścieżka dźwiękowa (całe 4 utwory) pod batutą Lorne Balfe, a producentem był Hans Zimmer. Jest ona po prostu piękna.
Jedna 30 minutowa misja eksperymentów, gdzie czujemy się trochę jak w Cube oraz materiały z powstawania gry.
A reszta standardowa – avatary, dynamiczny motyw.

Wiem że będę wracać nie raz do Beyond, ze względu na ciekawość (że mogłem coś zrobić Jodie inaczej), na grafikę (wymiata), na historię (która wciąga) i genialną grę aktorską.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*